Onze Club‎ > ‎Historiek‎ > ‎

Historiek Deel II: Patatten op een helling


Enkele jaren na de oorlog keerde de club terug. Opnieuw in geel zwarte kleuren en met meer ambitie. Het terrein was gelegen recht tegenover het huidige veld en stond in heinde en verre bekend als een echt patattenveld. De deklat van de goal beneden lag zowat op gelijke hoogte van de doellijn boven, van enig niveauverschil gesproken. In Vossem hadden ze een gelijkaardige situatie met hun veld achter de OLV Vrouwstraat.

Het toenmalige Eendracht Eizer had weinig bestuursleden. Eén van die leden was Felix Vanbegin (vader van Yves) een echte Duisburgenaar die trouw iedere week door weer en wind naar Eizer kwam afgezakt: van auto was geen sprake...
Eendracht Eizer deel II speelde in derde provinciale , de toenmalige laagste reeks. Toen vierde werd opgericht dienden de 5 laatste van elke reeks te zakken en daar was Eizer jammer genoeg bij.

De Eizerse ploeg werd in 1965 bij gebrek aan voetbalveld opgedoekt. Jammer want de club beschikte in die periode over een aantal beloftevolle jeugdspelers: de 3 gebroeders Dekelver , Willy, Freddy en Roland. Michel Mariens, Etienne Vandenwaeyenberg, Hubert Wauters. De allerlaatste wedstrijd bestond uit keeper André Demessemaecker , Firmin Hanssens, Hubert Wauters, Leon Charlier, Johnny Charlier, Louis Feyaerts, Freddy en Willy Dekelver, Etienne Vandenwaeyenberg , Michel Mariens en speler trainer Frans Vandenbempt (Fainske).

In 1970, amper 5 jaren later werd Eendracht Eizer deel III boven de doopvont gehouden.