Nieuws‎ > ‎

Weten waar het schoentje wringt

Geplaatst 17 mrt. 2018 06:33 door Guy Vandyck   [ 17 mrt. 2018 10:37 bijgewerkt ]


In de laatste 5 speeldagen klommen ze 4 plaatsen in het klassement en daarmee waren we al gewaarschuwd: KNV Keerbergen was geen katje om zonder handschoenen aan te pakken.
Siberisch koud was het. In de halve maan lag er zelfs ijs, en er werd gevreesd voor kwetsuren. Onze jongens zagen het even niet zitten... Maar toch besliste de scheidsrechter dat de wedstrijd kon doorgaan. Met lood in de schoenen begonnen ze aan deze opdracht.

Op het terrein stond amper gras en lag er steenhard bij. Het gekletter van de voetbalschoenen was te horen tot in Baal. Bij elke tegenaanval leek het of een kudde gnoes door de Serengeti raasden, alleen was het 50 graden kouder. De spelers van Keerbergen waren duidelijk beter voorbereid, zij hadden indoorschoenen aan. Onze spelers daarentegen konden amper overeind blijven: met hun toppen was het balanceren zoals Goofy op een ijspiste. Je zou niet graag in hun schoenen staan...






Keerbergen speelde de ene aanval na de anderen en kreeg corners bij de vleet. Brian Smet won verschillende luchtduels en verijdelde heel wat kansen maar het overwicht was gewoon te groot . In de eerste helft scoorde Keerbergen 3 keer. Mathieu Desmet schoot voor Eizer de bal vanuit de tweede lijn binnen, maar daarnaast hadden we niet echt kansen.







Bij de rust was het 3-1, maar onze reserven wisten wel waar het schoentje wrong. Spelen met toppen op dit terrein was voor sommigen te moeilijk. Sneakers, Vans en mocassins werden bovengehaald; alles zou beter zijn dan toppen. Met het alternatief schoeisel zou het beter gaan.







En jawel, de tweede helft gaf een heel ander spelbeeld. Misschien was het omdat Keerbergen naast hun schoenen begonnen te lopen, maar zeker ook omdat de Eizer spelers steviger in hun schoenen stonden. Mathias Hayen scoorde 2 keer: eerst struikelde hij de bal in doel, en daarna bracht hij met een mooi doelpunt de stand op 3-3.






Halverwege de 2de helft herpakte Keerbergen zich. Een bal werd voor de ogen van Atse van de lijn gekeerd, maar de scheidsrechter oordeelde toch dat het doelpunt was. Frustrerend, vooral toen de scheidsrechter beweerde dat de bal achter de lijn met een halve omhaal werd weggetrapt terwijl de bal met de kop werd gered...









Iets daarna werd het nog 5-3 en het hart zonk onze spelers terug in de schoenen. Terugkomen zat er niet meer in. Uiteindelijk konden we het verlies niet in de schoenen van de scheidsrechter schuiven: op basis van de eerste helft en het wedstrijd-einde was Keerbergen de verdiende winnaar.





Comments