Nieuws‎ > ‎

U21: Goed voetbal maar geen punten‏

Geplaatst 10 mrt. 2014 12:15 door Danny van Hecke   [ 10 mrt. 2014 12:15 bijgewerkt door Guy Vandyck ]
Tijdens het krokusverlof hebben onze U21 geroeid met de riemen die ze hadden. Ze brachten tegen ploegen die voor hun geklasseerd staan wel goed voetbal op de mat maar pakten geen punten, en dat was jammer.

Wezembeek-Eizer 4-1.
Bas (geschorst), Rutger en Mathias Hayen op skivakantie, en Kobe (etentje met eerste ploeg) waren er niet bij. Jammer dat we Kobe niet konden opstellen want gezien de eerste ploeg niet speelde zou hij een welkome versterking geweest zijn.
En toch begonnen we goed. Achteraan bleef het goed gesloten en op counter waren we even gevaarlijk. Voetballend waren we beter. Wezembeek voetbalde op de lange bal en wij knutselden een paar mooie acties in elkaar. Rond het kwartier werd het 1-0 nadat de ref een fout op Wim door de vingers zag en amper 5 minuten later kopte Arthur naast de bal waarop die weeral dodelijk werd afgestraft. Mario dribbelde twee keer de thuisverdediging op een hoop maar zijn voorzet werd niet benut. Een vrijtrap van Arthur ging rakelings over en ronde het halfuur werd een bal slecht weggewerkt bij ons waardoor het overdreven 3-0 werd. In de slotfase van de eerste helft leken we fysisch de betere ploeg en scoorde Mario verdiend tegen.
De tweede helft was er één van veel moed maar werden we door Wezembeek goed opgevangen. Mario zorgde voor een paar gevaarlijke standjes maar ook Wim hield een vierde Wezembeekse treffer een paar goed tegen. Die 4de goal viel dan uiteindelijk toch. We gingen met een overdreven 4-1 de mist in maar keerden toch met een goed gevoel terug. We hadden veel afwezigen en een kijk op het blad vertelde ons dat wij met een team van 16-17 jarigen speelden tegen een ploeg waarvan 7 spelers 20-21 jaar waren. 

Eizer - St Michel 2-4 bijna een verassing van formaat.
Onze tweede opeenvolgende thuismatch dat we door een Hoeilaartse delegatie een hart onder de riem werden gestoken. Mits puntenwinst zouden zij een stap dichter bij de titel komen. St Michel moest het stellen zonder 3 skigangers, 1 zieke en 1 afwezige. om dat op te vangen zakten er 2 middenvelders van hun U21A mee af. Bij ons keerde Bas wel terug uit schorsing maar bleef Mario aan de kant. Ruben Vandyck die ook mee voor de A ploeg werd geselecteerd bleef uit voorzorg op de bank en zou enkel de laatste 25' meespelen. St Michel begon nerveus maar had het meeste balbezit en zorgde voor een aantal prikken. Net na het kwartier werd het na een mistasten achteraan bij ons 0-1. En van dan af ging het beter. We kwamen opnieuw in ons spel en Mathieu ging diep, hij legde de bal terug bij Alexander die voortrok. Tom Stockx was goed gevolgd en die trapte naar het lege doel waar een bezoekende verdediger de bal met de hand nog wegsloeg. De ref (Danny weer maar voor het eerst in 2014) wees naar de stip en Mathieu trapte binnen. Het bleef 1-1 tot de rust. In de tweede helft voetbalden we de tweede van het klassement weg. We kregen een aantal zeer goede kansen en het zag er eerder naar uit dat Eizer de 2-1 zou scoren dan St Michel. In een moeilijke tien minuten blunderde twee keer een verdediger en werd het onverbiddelijk 1-3. St Michel dat bij de 1-1 zenuwachtiger werd met de minuut speelde opeens kalmer en ons dipje was voorbij, alleen kostte het ons 2 tegendoelpunten. Het werd met iets minder dan 20' te spelen nog 1-4 maar meteen erop zette de wederoptredende Jorghé de eindstand op het bord. 2-4. We kregen nog een paar kansen en mocht daar de 3-4 opvolgen zou het nog de nodige spanning hebben gebracht. We mochten met geheven hoofd het terrein verlaten al zat er net als tegen Hoeilaart tegen een ploeg uit de top 2 een verrassing in.

Jorghé scoort
Zijn tweede baltoets sinds november 2012 moet aan Jorghé een geweldig gevoel hebben gegeven. Knieperikelen die intussen al fel gebeterd zijn maar nog niet helemaal van de baan zorgden ervoor dat hij 16 maanden van de heilige grasmat wegbleef. Jorghé is niet de wereldvoetballer die in Eizer rondloopt. Maar hij leeft voor het spel en om in de mood te blijven reed hij maar met het lijntrekkarretje rond en werd hij samen met Bas trainer van de U8. Dat viel zodanig mee dat hij intussen ook al een paar trainerscursussen heeft gevolgd. Trainer zijn is een troostprijs want zelf spelen is o zo leuker. In januari gaf de prof in Pellenberg groen licht om"lichtjes " te herbeginnen. 1 keer trainen per week mocht maar dat was al een pak meer dan wat hij in 2013 had gedaan. Echt klaar was hij er nog niet voor maar omwille van de talrijke afzeggingen heeft Bart hem geselecteerd. Meteen bingo en de beste opkikker die je maar kan wensen. 

Comments