Nieuws‎ > ‎

Gemiste penalty's kosten scalp van leider‏

Geplaatst 25 jan. 2014 12:11 door Danny van Hecke   [ 25 jan. 2014 12:19 bijgewerkt door Guy Vandyck ]
Misschien is de titel wat hard gekozen. Want onze U21 hebben tegen leider Hoeilaart wel één van hun beste jaarprestaties neergezet, maar niet alleen de gemiste penalty's hebben ons de das omgedaan. Na amper 30 seconden stonden we al 0-1 achter. We trapten af. Bram kreeg de bal en gaf hem naar de linkerkant. Ruben Vandyck kreeg hem en iedereen dacht dat hij zijn eerste rush wou opzetten. Maar Ruben verspeelde de bal en de Hoeilaartse spits ging snel door en legde koel in . Kouder konden de vlagen van afgelopen maandag en donderdag niet geweest zijn. 
Ruben Vandyck : "Ik wilde helemaal geen rush opzetten. Ik zag die bal komen en wilde hem naar Alexander spelen. Ik kreeg hem echter niet onder controle en die bal bleef gewoon maar botsen. Telkens ik hem wilde raken was hij de andere kant al op. En toen zag die Hoeilander het ook, en ineens was hij ermee weg. Ik voelde me er erg rot mee en zocht de ganse eerste helft naar de goede gang. Ook al kreeg ik felicitaties voor mijn tweede helft, ik was er niet tevreden mee." 
Alsof er niets was gebeurd trokken we ten aanval en de tweede aanval leek meteen bingo. Bas (of was het Arthur) dook in het gat en werd foutief gestuit. Van moetens, dat was duidelijk. En de ref had het ook gezien en wees terecht naar de stip. Mathieu, zoals altijd zette hem naar de rechterbenedenhoek en de keeper was goed weg. En de arm van de keeper was lang genoeg. Maar wij bleven gaan. Net voor de tiende minuut zette Rutger de buitenspelval op. Liefst 5 tegenstanders liepen er met open ogen in. Maar die ene zesde ging door. De ref had makkelijker te fluiten dan laten door te gaan maar koos voor de moeilijkste oplossing. En wij stonden onder luid protest 0-2 achter. De ref wist het maar het was te laat. Op de daaropvolgende corner kreeg Bas een duw. Zoals 13 in een dozijn. Maar duwen in de rechthoek mag niet. Hoeilaart protesteerde amper en Bas knalde, nou ja, trapte de penalty binnen het bereik van de Hoeilaartse keeper en we bleven op 0-2. Net voor het halfuur had de Hoeilaartse centrale mid zijn tweede geel gemoeten voor een zware fout op Arthur. Maar aan de overzijde had Mathieu de man en niet de bal want die was al meters verder. Voor één keer was het geen schwalbe en de bezoeker moest verzorgd worden. Wij kwamen toen ook goed weg en 87 seconden later trapte Alexander Vermaas een voorzet à la Vercauteren. Toen olijke Franky tegen Paraguay de bal in de tweede hoek deed verdwijnen bleef hij volhouden dat hij hem daar voorzien had, terwijl gans de wereld lachte.
 Alexander was eerlijker : "Ik zag Mathieu en trok hem voor richting zijn hoofd. Ik miste en zag de bal afwijken, buiten bereik van de doelman en naast de verste paal binnen. Het was best een mooi doelpunt, Nu ik weet dat ik dat kan zal ik daar volgende keer opnieuw voor proberen. Schrijf dan aub dat het de bedoeling was." 
Nu was het vertrouwen helemaal terug. Hoeilaart kwam nog eens dicht bij een derde treffer maar dat zou echt te oneerlijk zijn geweest. Met 1-2 gingen we rusten en wij wisten dat het Hoeilaartse schip na rust zou zinken.
Dat leek echt zo. We gingen er resoluut voor en Jochen kreeg onze beste kans niet voorbij de Hoeilaartse keeper. De leider wankelde maar bleef overeind. Ook nadat zij door een schwalbe een speler met 2x geel zagen weggestuurd. Nu moest het gebeuren. Maar onze achterlijn had een zwakke 10 minuten en Wim hield ons schitterend overeind. 1 keer, 2 keer en zelfs drie keer. Maar op de daaropvolgende corner moest ook Wim uiteindelijk onderuit. We kropen uit het moeras. Zij verloren nog een speler met 2x geel. En tegen 9 knalden de onzen de bal tegen de lat en kopte Ruben Van Dyck de bal binnen. Jammer dat die tegentreffer geen paar minuten vroeger viel. Toch bracht het slotoffensief nog ei zo na de gelijkmaker op. Rutger trapte de vrije trap secuur, de Hoeilaartse verdediging ging er onderdoor en aan de tweede paal stonden drie geel-hemden die allen jammer genoeg vergaten de bal aan te tikken. Eén ervan was genoeg geweest om Eizer in de slotseconden in een ware euforie onder te dompelen. We hebben gevochten als leeuwen en heel goed gespeeld. We hebben de leiders het vuur aan de schenen gelegd maar de lont was te kort. Ondanks een nul op zes weten we dat onze ploeg mogelijkheden heeft. De tegenstanders zijn gewaarschuwd.
Comments