Nieuws‎ > ‎

7 keer winst op rij, een unicum?

Geplaatst 20 okt. 2017 13:10 door Guy Vandyck   [ 23 okt. 2017 11:43 bijgewerkt ]


Na zeven overwinningen op rij rijst wel eens de vraag of we dit al eerder hadden meegemaakt in Eizer, 
dus doken we eens de archieven in. Onze archieven starten pas vanaf 2004-2005, maar dat laat ons toch al toe om te kijken of we de afgelopen 13 jaar al eerder zo'n reeks hadden gezien.

Langste reeks overwinningen in 3e provinciale

Het is logisch dat we de beste reeksen tot nu toe behaalden in 4e provinciale, dus we beginnen deze vergelijking met de prestaties die  we hebben neergezet in 3e provinciale.
Onze langste reeks overwinningen sinds 2004-2005 in 3e speelden we in 2009 en in 2015. Telkens wonnen we 3 keer op rij. Toch wel een groot verschil met wat we nu meemaken.
In 2009 zetten we, net zoals nu, die reeks neer in het begin van het seizoen. We begonnen het seizoen met wedstrijden tegen Hever, Elewijt en Huldenberg. Na drie wedstrijden stonden we ongeslagen aan de leiding van het klassement. De rest van het seizoen was minder succesvol, we haalden nog 25 punten op 27 wedstrijden en zakten weg in het rangschikking.
In 2015 verloren we de eerste wedstrijd, daarna gingen Veltem, Tremelo en Eprs-Kwerps voor de bijl en wonnen we weer drie keer op rij. Beter dan dit deden we niet in 3e, tot dit jaar...

Beste reeks in 3e provinciale

We leggen de lat dan iets lager: Hadden we misschien al eerder 7 wedstrijden na elkaar gespeeld in 3e provinciale zonder verlies ? 
Na de 3 gewonnen wedstrijden bij de seizoensstart in 2015, speelden we nog 3 wedstrijden zonder te verliezen. De laatste van de reeks was een 2-1 winst tegen ... Vossem. Na die zes wedstrijden op rij zonder verlies stonden we 3de in het klassement, en we hadden nog een beter start dan in 2009. In de volgende 23 wedstrijden haalden we slechts 17 punten, en eindigden uiteindelijk nog met minder punten dan in 2009-2010 als elfde in de eindstand. 
Gaan we nog verder in het verleden, dan zien we weer een reeks van zes wedstrijden zonder verlies in het midden van het seizoen 2004-2005. Op het einde van het seizoen deden we het bijna over met een reeks van 5. Toch eindigden we slechts 12de door het vele aantal gelijke spelen dat seizoen.
Maar de conclusie blijft dezelfde: dit seizoen doen we beter dan ooit: we speelden nooit eerder 7 wedstrijden op rij zonder te verliezen.

Langste reeks overwinningen in 4e provinciale

In 2008-2009 speelden we kampioen in 4e provinciale. Het is dus geen verassing dat de langste reeks overwinningen sinds 2004 in dat seizoen werd neergezet. Rond de winterstop wonnen we 6 keer op rij. In maart-april hadden we weer een mooie reeks, we wonnen toen ook de zespuntenwedstrijden tegen Elewijt en Kampelaar (2de en 3de in het eindklassement) en haalden zo de kampioenstitel binnen. De reeks van overwinningen werd afgebroken door Ottenburg en zo bleven we weer steken op 6...

Met onze reeks van 7 gewonnen wedstrijden dit jaar breken we dus alle record... (althans sinds het begin van de metingen zoals Deboosere zou zeggen)



Reactie van Danny

Ik herinner me nog dat we begin de nineties (inderdaad in P4) eens een reeks van minstens 10 opeenvolgende zeges lieten optekenen. Dat was het seizoen 91-92 denk ik. André Vanderlinden had na 4 mooie seizoenen een sabbatjaar genomen (hij zou het seizoen erop opnieuw het roer overnemen en op een zucht van de eindronde blijven steken). Het "tussenseizoen" werd geleid door de inmiddels reeds overleden Pierre Crabbé. Pierre was al eens een seizoen T1 geweest in 83-84 en had het heel goed gedaan. Na een paar seizoenen absolute staart had hij Eizer rond de 5de plaats opnieuw tussen de mensen gezet. Na een aantal omzwervingen bij Moorsel en Tervuren belandde hij opnieuw bij ons. De verwachtingen waren hoog gespannen en gezien de transfers mochten we terecht naar boven kijken. En de lijm pakte niet echt. Eizer geraakte niet op kruissnelheid en Pierre was niet meer de man wie hij was. Of lagen onze verwachtingen te hoog ? Ik weet nog dat we tussen pot en pint de situatie bekeken en dat er zelfs een trainerswissel zat aan te komen. Volledig kansloos moesten we die zondag naar Vossem. In laatste instantie belde onze spits nog af, werkongeval. Wij wisten wel beter, die jongen had de zaterdag met een caféploeg gespeeld en had daar zijn voet verzwikt. In Vossem legden de spelers hun hoofd voor de bal. Het vertrouwen groeide zodanig dat in een dol kwartiertje na rust onze geel zwarten via Dirk Joly en Rudi Caron 0-2 voor stonden en uiteindelijk met nipte 1-2 wonnen. De lijn werd doorgetrokken en we pakten toen nog met een tweepuntenstelsel (2 punten voor een zege) 20 op 20. Dat was meteen goed voor een flinke stap naar voren in het klassement. Daarna hebben we het opnieuw moeilijk gehad en zijn we toch lager geëindigd dan de bij de seizoensstart beoogde derde plek. Maar dit is een lang verhaal om uiteindelijk te zeggen dat we inderdaad ooit nog eens een lange reeks hebben neergezet. Zeker was dat we 10 opeenvolgende zeges hebben behaald. Maar of we er nog een elfde en twaalfde hebben aan toegevoegd weet ik niet meer.